Bracia Kapłani,
Osoby życia konsekrowanego,
Drodzy Diecezjanie,

W tym roku święta Bożego Narodzenia łączą się z rozpoczęciem w Kościele Świętego Roku Jubileuszowego. Otrzymujemy rok łaski od Pana z mocnym przesłaniem i zadaniem by być Pielgrzymami Nadziei.
Życzę Wam doświadczenia prawdziwej nadziei. Stanie się to, gdy każdy z nas przeżyje osobiste spotkanie z Dzieciątkiem Jezus z Betlejem. W Nim jest źródło nadziei. Świętujmy rodzinnie i z radością, ale nie zapominając o tym co wewnętrzne i duchowe. Jezus przychodzi do każdego z nas. Przychodzi z darem pokoju, mocy, dobra i właśnie nadziei. Nikt nie jest sam. „Słowo stało się ciałem i zamieszkało pośród nas” (J 1, 14).
Szczególnie życzę nadziei tym rodzinom, w których jest smutek, gdyż kogoś kochanego brakuje i przypominać będzie o nim puste miejsce przy stole. Chcę w tym dniu być blisko Was. Pamiętam o chorych w domach, szpitalach i domach opieki. Pamiętam o samotnych, biednych i bezdomnych. Pamiętajcie, że Chrystus przychodzi najpierw właśnie do Was. W Nim jest Wasza nadzieja.
Od nas wszystkich zależy, jak te święta przeżyjemy. Pójdźmy do żłóbka pokłońmy się Dzieciątku, które ma w sobie moc zjednoczyć nas. Życzę, żeby każda rodzina znalazła czas dla siebie, życzę zgody i wzajemnego przebaczenia. Pamiętajmy o tych, którzy czekają na najprostszy gest życzliwości.
Chcę Wam głosić narodzenie Chrystusa, w którym jest dla nas wszystkich nadzieja! Niech gwiazda betlejemska zaświeci na niebie naszego życia.
Z serca błogosławię

+ Wojciech Osial

Życzenia Biskupa Łowickiego

Ingres Biskupa Łowickiego Wojciecha Osiala do Bazyliki Katedralnej w Łowiczu

Drodzy Księża,
Czcigodne Osoby Życia Konsekrowanego, Umiłowani Diecezjanie,
Już w najbliższą sobotę, 16 listopada o godz. 11.00, odbędzie się mój uroczysty Ingres do Bazyliki Katedralnej w Łowiczu. Oczekuję na ten moment z radością i wzruszeniem. Pan Bóg, poprzez decyzję Ojca Świętego, powierzył mi troskę pasterską o Diecezję Łowicką, tak bliską mojemu sercu. Jestem świadomy, jak wielki to jest dar i jednocześnie jak wielka to jest odpowiedzialność. Chcę Wam jednak powiedzieć, że przyjmuję tę posługę z pełnym zaufaniem w Bożą Opatrzność, z posłuszeństwa Kościołowi oraz z miłości do każdej i każdego z Was. Pragnę być Waszym biskupem, ojcem i bratem. Sercem i modlitwą chcę być blisko Was. Pamiętajcie, że i ja Was potrzebuję, aby owocnie wypełnić powierzone mi zadania zgodnie z wolą Pana Boga. Potrzebuję Waszej wiary, potrzebuję Waszej modlitwy, potrzebuję Waszego świadectwa. Dlatego proszę, abyście w tym dniu byli ze mną, osobiście w Katedrze albo duchowo na modlitwie.
Serdecznie zapraszam księży, osoby życia konsekrowanego, ruchy i wspólnoty religijne, władze publiczne, instytucje i organizacje. szkoły i media. Każdy niech czuje
się osobiście zaproszony!
W dzisiejszej Ewangelii widzimy Jezusa, który zauważył gest ubogiej wdowy (Mk 12,38-44). Nie od razu nagrodził tę kobietę, najpierw ją zauważył. Jeśli mówi się, że ,.miłość ma wiele imion”, to jednym z nich jest „zauważenie drugiego człowieka”. Jako biskup chcę zauważyć każdą i każdego z Was. Chcę widzieć tych, którzy są związani z Chrystusem i Kościołem. Pragnę umacniać Was w wierze. Chcę jednak widzieć także i tych, którzy z różnych powodów są daleko od Boga i Kościoła. Pragnę Was wysłuchać, zrozumieć i zaprosił do naszej Wspólnoty. Chcę dzielić z Wami wszystkimi radości i cierpienia, ukazując Miłosiernego Boga, który jest blisko i patrzy w nasze serca. Jako pasterz pragnę towarzyszyć Wam w życiu, które jest niezastąpioną drogą do świętości. Już teraz dziękuję Wam za obecność i modlitwę.
Z serca każdemu błogosławię
+ Wojciech Osial
Biskup Łowicki

Zaproszenie Bp. W. Osial

W związku z bolesnym faktem usunięcia krzyża, który od lat znajdował się w naszej parafii w Starych Kozłowicach, jako proboszcz naszej parafii w dniu 13 kwietnia, w obecności członka rady parafialnej, udałem się na to miejsce w celu wyjaśnienia motywów i okoliczności zdarzenia. Powodowała mną potrzeba ustalenia, czy działanie to nosiło znamiona profanacji i było wymierzone przeciwko naszej wierze. Do wiadomości wiernych parafii podaję poniższe ustalenia:

– Elementy ściętego krzyża oraz pasyjka nie zawierają oznak zniszczenia i zostały z szacunkiem złożone w pomieszczeniu zamkniętym;

– Z oględzin wynika, że krzyż był spróchniały i zagrażał bezpieczeństwu przechodniów oraz osób modlących się w tym miejscu;

– Właściciele działki na której znajdował się krzyż wyjaśnili, że nie kierowali się działaniem wymierzonym przeciw wierze katolickiej;

– Wyrazili skruchę z powodu sposobu załatwienia tej sprawy, a mianowicie, że byli niecierpliwi i nie uzgodnili swojego działania z księdzem proboszczem;

– Jednocześnie poinformowali mnie, że od kilku lat starali się o odzyskanie gruntu, na którym stał krzyż, ze względu na potrzebę doprowadzenia drogi do działki znajdującej się z tyłu ich posesji. Z tego względu podejmowali starania o przeniesienie krzyża w inne miejsce, ale nikt z okolicznych mieszkańców nie chciał przyjąć go do siebie;

Wyjaśnili, że kłopoty sprawiało im utrzymanie porządku wokół krzyża w związku z obecnością obcokrajowców, którzy tam czasem przesiadywali i spożywali alkohol, a nawet załatwiali swoje fizjologiczne potrzeby;

 – Właściciele działki zadeklarowali chęć zwrócenia elementów krzyża.

Zrozumiały jest dla mnie ból osób, które mogą utracić swoje miejsce modlitwy, uświęcone przez pokolenia. Właściciele gruntu na którym zlokalizowany był krzyż nie wzięli pod uwagę tego, że naruszają uczucia religijne osób wierzących w Chrystusa.

Może ktoś z parafian zamieszkały w tym rejonie tej lokalizacji przeznaczy odpowiednie miejsce na nowy krzyż. Został już wykonany. Jeden z mieszkańców wsi wyraził gotowość przyjęcia krzyża na swój teren, lecz miejsce to znajduje się w części Starych Kozłowic od strony Żyrardowa.

Konsekwencje prawne dotyczące zniszczenia własności społecznej pozostawmy do rozstrzygnięcia organom sprawiedliwości.

Krzyż to święty znak naszej wiary, znak wielkiej miłości Boga do ludzi. Od wieków ma swoje miejsce w świątyniach, na cmentarzach, w prywatnych domach oraz przestrzeni publicznej. Ten znak nikogo nie dyskryminuje, nie wyklucza, wręcz przeciwnie, mobilizuje do miłości aż po oddanie życia.

Jako proboszcz parafii proszę wszystkich o modlitwę. Proszę, abyście w Waszych domach zadbali o należne miejsce dla krzyży. Zapraszam wszystkich na Mszę św. i modlitwę przebłagalną za nieświadomą profanację krzyża oraz z prośbą o uspokojenie emocji mieszkańców wsi, a równocześnie Boże rozwiązanie zaistniałej sytuacji. Msza św. w tej intencji odbędzie się w naszym kościele w najbliższy wtorek o godz. 18.00.

Cieszę się, że Duch Święty zainspirował mnie, aby udać się na miejsce zdarzenie i spróbować pokojowo wyjaśnić kwestie związane z niwelacją krzyża.

Wiskitki, 14 stycznia 2024 r.

Oświadczenie księdza Witolda Mariana Okrasy proboszcza parafii Wiskitki, uzupełniające ogłoszenie z dnia 8 stycznia 2024 roku, skierowane do wiernych parafii pw. św. Stanisława BM.

Pragnę dodać, że treść informacji o zawarciu umowy pomiędzy parafią i Spółką CPK uzgodniłem z pracownikiem Spółki oraz ustaliłem jej sposób opublikowania, co było jednym z punktów tejże umowy.

Osoby niedoinformowane pragnę powiadomić, że Spółka CPK podjęła relacje ze swoim otoczeniem, służące wspieraniu rozwoju lokalnych społeczności z obszarów znajdujących się w otoczeniu inwestycji. Z tej racji, CPK skierowała dotacje do wielu tutejszych gmin i podmiotów, takich jak Ochotnicze Straże Pożarne, szkoły i parafie. Dzięki przekazanym funduszom powstały m.in. drogi, kładki dla pieszych oraz został zakupiony sprzęt pożarniczy. Kościół w Wiskitkach znalazł się na końcu listy beneficjentów i otrzymał najmniejszą kwotę. Parafia podjęła się zadania renowacji trzech ołtarzy bocznych, wyposażonych w obrazy o wartości muzealnej i relikwie Krzyża Świętego.

Podpisując umowę ze Spółką CPK kierowałem się chęcią poprawy dobrostanu naszej XVI-wiecznej świątyni, która znajduje się w opłakanym stanie. Umowa nasza została zawarta zgodnie z prawem i oczywistą rzeczą jest fakt, że będę musiał się z niej rozliczyć. Spółka w żaden sposób nie naciskała na mnie, abym przekonywał parafian o celowości planowanej inwestycji i namawiał do wyprzedaży gruntów oraz zabudowań.

Pragnę nadmienić, że w trakcie 15-letniej posługi kapłańskiej w tej parafii, kilkukrotnie zwracałem się do instytucji państwowych z prośbą o pomoc finansową na restaurację tutejszej świątyni, lecz nigdy jej nie otrzymałem.

Odwołując się do zdrowego rozsądku każdego z nas, uprzejmie proszę o nieuleganie manipulacjom służącym z góry przyjętej narracji. Zapewniam, że staram się zachować wolność dziecka Bożego i czystość sumienia, co nie kłóci się z możliwością przyjęcia godziwej pomocy służącej poprawie stanu świątyni, powierzonej mojej opiece.

W zaistniałej sytuacji zawierzam się Maryi, Matce Kapłanów, i proszę Was o modlitwę.

P.S. Zainteresowanych informuję, że w roku ubiegłym, nakładem Wydawnictwa Sióstr Loretanek ukazała się monografia wiskickiej świątyni pt. Największy Skarb Wiskitek.

Link do OŚWIADCZENIA SPÓŁKI CPK W SPRAWIE WSPARCIA UDZIELONEGO PARAFII W WISKITKACH